اردیبهشت ۱۱۱۳۹۰
 

عبدالله بن مسعود  روایت کرده است که در یکی از شبها رسول خدا صلّی الله علیه و آله از نماز شام و خفتن فارغ شد، مردی از میان صفوف برخاست و گفت: ای مهاجر و انصار، من مردی غریبم و بر هیچ چیز قدرت ندارم، مرا طعامی دهید.

رسول گفت: ای درویش ذکر غریب مکن که دل مرا اندوهگین ساختی، پس از آن فرمود که غریبان چهارند؛ اوّل مسجدی که در میان قومی باشد که در آنجا نروند و نماز نگذارند. دوّم مصحفی که در خانه باشد و مردم آن خانه از آن تلاوت نکنند. سیّم عالمی که در میان جماعتی باشد و ایشان تفقّد او نکنند و مسائل دین از او نپرسند. چهارم مردی از اهل اسلام که در میان کفّار اسیر باشد. پس فرمود که کیست که مؤنت این مرد کفایت کند تا در فردوس اعلا او را جای دهند؟

حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام برخاست و دست سائل بگرفت و به حجره ی طاهره ی حضرت فاطمه ی زهراء صلوات الله علیها درآورد و گفت: ای دختر رسول خدا در کار این مهمان نظری کن. گفت: یابن عم، طعام در خانه اندک است، حسن و حسین گرسنه اند و شما نیز روزه داشته اید، و آن طعام یک کس را بیش کفایت نکند. فرمود: آن را حاضر کن، و به روایت دیگر است که فرمود: بچگان را خواب کن. پس فاطمه علیها السّلام طعام پیش آورد، حضرت امیر علیه السّلام آن طعام را پیش مهمان نهاد، و با خود گفت که اگر من طعام بخورم مهمان را کافی نباشد، و اگر نخورم سبب انفعال مهمان شود، پس دست دراز کرد و چنان نمود که اصلاح چراغ می کنم شعله ی آن را بنشاند، و فاطمه را گفت که در روشن کردن چراغ تعلّل کن تا مهمان از خوردن فارغ شود، و خود دهان مبارک می جنبانید تا مهمان تصوّر کند که طعام می خورد.

چون مهمان از خوردن طعام فارغ شد حضرت فاطمه علیه االسّلام چراغ را آورد، چون حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام نظر کرد دید که طعام همچنین بر جای است، فرمود که ای درویش چرا طعام نمی خوری؟ گفت: سیر شدم. پس حضرت امیر علیه السّلام و فاطمه و حسنین علیهم السّلام و فضّه و همسایه ها از آن طعام خوردند هنوز باقی بود.

روز دیگر که آن حضرت نزد رسول صلّی الله علیه و آله آمد وی را گفت: یا علی دیشب چون گذرانیدی؟ فرمود: به خیر و خوبی. پس آن جناب صلی الله علیه و آله حکایت چراغ نشانیدن و طعام نخوردن و چنان نمودن که طعام میخورد و برکت یافتن طعام، تمام با امیرالمؤمنین (ع) بازگفت! حضرت امیر (ع) گفت: که شما را اعلام کرد یا رسول الله؟

فرمود: جبرئیل نزد من آمد و این خبر داد و این آیه آورد:

« وَ یُؤْثِرُونَ عَلی اَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَهٌ» سوره حشر (۹)

هر چند در خودشان احتیاجى [مبرم] باشد آنها را بر خودشان مقدم مى‏دارند

فصول العلیه-قمی

Share
  •  اردیبهشت ۱۱, ۱۳۹۰
  •  Posted by on اردیبهشت ۱۱, ۱۳۹۰
  •   Add comments

 Leave a Reply

(required)

(required)


*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>