بهمن ۳۰۱۳۸۹
 

وقتی دوباره پر شده از بت جهانمان‌

شرک است، ذکر نام خدا  بر  لبانمان‌

اهریمنانه باعث شرم خدا شدیم‌

 گم باد از صحیفه عالم، نشانمان‌

نفرین به  ما به خاطر یک  لقمه   بیشتر

 واشد به سوی هرکس و ناکس دهانمان‌

تیر وکمان، به دست گرفتیم تا مباد

غرق  پرنده‌ها    بشود    آسمانمان‌

درفکر طرح وسوسه سیب دیگری است

شیطان   ، همو که جازده خود را میانمان‌

وقت حضور توست مخواه آخرین امید

بی  قهرمان  تمام   شود   داستانمان‌

مسلم محبی‌

Share

 Leave a Reply

(required)

(required)


*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>