آذر ۱۹۱۳۸۹
 

       روزی سید بحرالعلوم رحمه الله به قصد تشرف به سامراء تنها به راه افتاده در بین راه راجع به این مسئله که گریه بر امام حسین علیه السلام گناهان را می آمرزد، فکر می کرد، همان وقت متوجه شد که شخصی عرب سوار بر اسب به او رسید و سلام کرد، بعد پرسید جناب سید! درباره چه چیز به فکر فرو رفته ای؟ و در چه اندیشه ای؟ اگر مسئله علمی است بفرمایید شاید من هم اهل باشم؟

سید بحرالعلوم فرمود: در این باره فکر می کنم که چطور می شود خدای تعالی این همه ثواب به زائرین و گریه کنندگان بر حضرت سید الشهداء علیه السلام می دهد،مثلاً در هر قدمی که در راه زیارت بر می دارد ثواب یک حج و یک عمره در نامه عملش…

نوشته می شود و برای یک قطره اشک تمام گناهان صغیره و کبیره اش آمرزیده می شود؟

آن سوار عرب فرمود: تعجّب نکن! من برای شما مثالی می آورم تا مشکل حل شود. سلطانی به همراه درباریان خود به شکار می رفت در شکارگاه از همراهیانش دور افتاده و به سختی فوق العاده ای افتاد و بسیار گرسنه شده خیمه ای را دید وارد آن خیمه شد در آن سیاه چادر، پیرزنی را با پسرش دید، آنان در گوشه خیمه عنیزه ای«بز شیرده» داشتند و از راه مصرف شیر این بز، زندگی خود را می گرداندند.

وقتی سلطان وارد شده او را نشناختند، ولی به خاطر پذیرائی از مهمان آن بز را سربریده و کباب کرده، ( و برای سلطان آوردند) زیرا چیز دیگری برای پذیرائی نداشتند

سلطان شب را همانجا خوابید و روز بعد از ایشان جدا شد و به هر طوری که بود خود را به درباریان رسانید و جریان را برای اطرافیان نقل کرد در نهایت از ایشان سؤال کرد: اگر بخواهم پاداش میهمان نوازی پیرزن و فرزندش را داده باشم، چه عملی باید انجام بدهم.

یکی از حضّار گفت: به او صد گوسفند بدهید.دیگری که از وزراء بود گفت: صد گوسفند و صد اشرفی بدهید. یکی گفت: فلان مزرعه را به ایشان بدهید.

سلطان گفت: هر چه بدهم کم است، زیرا اگر سلطنت و تاج و تختم را هم بدهم آن وقت مقابله به مثل کرده ام، چون آنها هر چه را که داشتند به من دادند من هم باید هر چه را که دارم به ایشان بدهم تا سر به سر شود.

بعد سوار عرب به سیّد فرمود: حالا جناب بحرالعلوم حضرت سیدالشهداء علیه السلام هر چه از مال و منال و اهل و عیال و پسر و برادر و دختر، خواهر و سر و پیکر داشت همه را در راه خدا داده پس اگر خداوند به زائرین و گریه کنندگان آن همه اجر و ثواب بدهد، نباید تعجّب نموده چون خدا که خدائیش را نمی تواند به سید الشهداء (ع) بدهد پس هر کاری که می تواند انجام می دهد یعنی با صرف نظر از مقام عالی خودش ، به زوار و گریه کنندگان آن حضرت عنایت می کند ، در عین حال اینها را جزای کامل برای فداکاران حضرت نمیداند.

چون شخص عرب این مطالب را فرمود: از نظر سید بحرالعلوم رحمه الله غایب شد.

توجهات امام زمان (ع):عباس موسوی مطلق

Share

 Leave a Reply

(required)

(required)


*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>